41
Faciebat quippe hoc ordo justitiae, ut quia eorum anima famulum corpus a Domino acceperat, sicut ipsa eidem Domino suo, ita illi corpus ejus obediret. (Idem de Peccat. merit. et remission., lib. II, cap. XXII, num. 36.)
42
Libero arbitrio male utens homo, et se perdidit, et ipsum. Sicut enim qui se occidit utique vivendo se occidit, sed se occidendo non vivit, nec seipsum poterit resuscitare, cum occiderit: ita cum libero peccaretur arbitrio, victore peccato amissum est liberum arbitrium: a quo enim quis devictus est, huic et servus addictus est. (II. Petri II. 19.) Petri certe Apostoli est ista sententia, quae cum vera sit, qualis quaeso potest dici addicti esse libertas, nisi quando eum peccare delectat? (Idem Enchirid. de Fide, spe et charitate cap. XXX.)
43
Nonne merito fieret ut natura quae Deum deseruit, quae praeceptum sui Creatoris quod custodire facillime posset, sua male utens potestate calcavit atque transgressa est... quae salubrem servitutem ab ejus legibus male libero abrupit arbitrio, universa in aeternum desereretur ab eo, et pro suo merito poenam penderet sempiternam? (Idem Enchirid., cap. XXVII.)
44
Non est ista prior vita creati hominis, sed posterior poena damnati. (Idem de Contin., cap. VIII, n. 21.)
45
Plane ita faceret (Deus) si tantum justus, non etiam misericors esset, suamque indebitam misericordiam multo evidentius in indignorum potius liberatione monstraret. (Idem Enchirid., cap. XXVII.)
46
Numquid meritis operum suorum reparari potest (homo)? Absit. Quid enim boni operatur perditus, nisi quantum fuerit a perditione liberatus? Numquid libero voluntatis arbitrio? Et hoc absit. Nam libero arbitrio male utens homo, et se perdidit, et ipsum. (Idem Enchir., cap. XXX.)
47
Manifestum est ad illum (Adamum) pertinere omnem qui ex illo successione propaginis nascitur; sicut ad istum (Jesum Christum) pertinet omnis qui in illo gratiae largitate renascitur. Unde fit ut totum genus humanum quodam modo sint homines duo, primus et secundus. (Idem Op. imp. cont. Jul., lib. II, cap. CLXIII.)
48
Tametsi in eis liberum arbitrium minime extinctum esset, viribus licet attenuatum et inclinatum. (Conc. Trid. ses. VI, cap. I.)
49
Ea veritate vinci volo, quae sacris Litteris apertissimis non resistit. Non enim quae resistit dicenda est ulla ratione veritas vel putanda. (S. Aug. de Octo Dulcit. QQ., q. I, n. 14.)
50
Quod est contra veritatem justum esse non potest... cui non clareat ex veritate esse omne quod justum est? (Idem contra Mend. ad Cosentium, cap. XV, num. 31.)